ေကာ့ေသာင္းကိုသြားဖို့ အေၾကာင္းဖန္လာပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ေကာ့ေသာင္းမွာေနတဲ့အစ္ကိုတစ္ဝမ္းကြဲရဲ့ေကာင္းမွုပါ။
မႏွစ္ကတည္းကလာလည္ဖို့ေခၚေနတာ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့သူလည္း
ထားဝယ္ေရာက္ေနတုန္းဆံုျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူ့တုိ့ဆီလိုက္လည္မလားတဲ့။
ဒီကေကာင္ကလည္းသြားခ်င္ေနတာဆိုေတာ့ဘယ္ျငင္းမလဲ။
အင္း.....လိုက္မယ္ေပါ့။ ဘြတ္ကင္သြားလုပ္ေတာ့
သူသြားမဲ့ေလယာဥ္လိုင္းကလက္မွတ္ကုန္ေနတယ္
ဆိုတာနဲ့တစ္ျခားေလယာဥ္လိုင္းတစ္ခုနဲ့လိုက္သြားရပါတယ္။
ကြင္းခ်ိန္းကလည္း မတိမ္းမယိမ္းဆိုေတာ့မဆိုးဘူးေပါ့။
ထားဝယ္ျမိဳ့ကေလဆိပ္မွာ ဘယ္သြားမွာလဲဆိုျပီးလ.ဝ.က
ကေမးေတာ့ ေသာ့ေသာင္းဆိုတာနဲ့ရစ္ပါေတာ့တယ္။
ဘာေၾကာင့္သြားမွာလဲ၊ဘယ္အိမ္မွာတည္းမွာလဲတဲ့။
အစ္ကိုကဟိုဘက္မွာအဝတ္အိတ္ေပါင္ခ်ိန္ေနတာသြား
ၾကည့္ေနတာေၾကာင့္ဟိုအစ္ကိုနဲ့တူတူပဲဆိုျပီး
လက္ညိဳွးထိုးျပျပီးေျပာေတာ့
လိပ္စာျပန္ေျပာတဲ့။ခုဏက အဲဒီအစ္ကိုၾကီးလိပ္စာအတိုင္းပဲ
ဆိုျပီးေျပာျပန္ေတာ့ မင္းသြားမဲ့အိမ္လိပ္စာကိုအတိအက်
သိရမွာေပါ့တဲ့။ အတူတူလာတာ၊သူ့အေရွ့မွာပဲခုေလးတင္
စကားေျပာတာလည္းျမင္တယ္။ အဲပုဂံကစာရြက္လစ္စ္မွာ
ေရးထားတဲ့လိပ္စာေလးျပန္ကူးလိုက္ယံုပဲကို သက္သက္မဲ့
အေၾကာင္းရွာကာရစ္ပါတယ္။မသိရင္မင္းကိုတက္ခြင့္
လက္မွတ္မေပးဘူးတဲ့။ ေကာင္းေရာဗ်ာ။
အဲဒီမွာက်ေနာ္နဲ့ခင္ေနတဲ့ပစၥည္းကယ္ရီဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္
ကဝင္ျပီးရွင္းေပးေတာ့မွေျပလည္သြားပါတယ္။
အဲဒီလိုျပည္တြင္းခရီးသြားေတာင္အဲေလာက္ခက္ခဲေနရင္
ဘယ္လိုလုပ္ျပီးမ်ား ခရီးသြားလုပ္ငန္းဖြံ.ျဖိဳးတိုးတက္လာ
မွာပါလိမ့္။
မေရာက္တာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ေကာ့ေသာင္းခရီးကေတာ့
စိတ္မၾကည္မလင္နဲ့ပါ။ေလယာဥ္ေပၚမွ ျမင္ေတြ.ရတဲ့
ကမ္းရိုးတန္းအလွ၊ကြ်န္းေတြရဲ့သဘာဝအလွ၊ငါးဖမ္းစက္ေလွ ေသးေသးေလးေတြရဲ့ေရြ.ရွားမွုအလွဟာကိုျမင္လိုက္ေတာ့
လည္းညစ္ေထြးေနတဲ့စိတ္ေတြပေပ်ာက္သြားပါတယ္။
ေလယာဥ္ကကြ်န္းပတ္ဆိုေတာ့နာရီဝက္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္
စီးျပီးျမိတ္ေလဆိပ္မွာ ခဏနားပါတယ္။ ခရီးသည္တင္ခ် ၁၅
မိနစ္ေလာက္လုပ္ျပီးေတာ့ေကာ့ေသာင္းကိုဆက္ေမာင္းသြားပါတယ္။
ျမိတ္ေလဆိပ္မွာခဏတာ
ေနာက္ထပ္မိနစ္ေလးဆယ္ေလာက္စီးျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့
ေကာ့ေသာင္းျမိဳ့ကိုဆိုက္ေရာက္ပါေတာ့တယ္။
ေရာက္ပါျပီ....ေကာ့ေသာင္းေလဆိပ္
ေလဆိပ္နဲ့ျမိဳ့ထဲကိုသြားဖို့၁၀မိုင္ေလာက္ခရီးေဝးပါတယ္။
ဒါကေတာ့ေရႊဟသၤာ၊၁မိုင္ဘက္ကအစ္ကို့အိမ္မွာပါ။
ဘရားသားအိမ္ေပၚမွေတြ.ရတဲ့ ရြာမ၂လမ္း
ညေနဘက္ဘုရင့္ေနာင္ကုန္းပတ္လမ္းမွာရွိတဲ့အစ္မအိမ္ကို
သြားလည္ရင္းဘုရင့္ေနာင္ကုန္းကိုေရာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။
ယိုးဒယားဘက္ကိုဓားထုတ္ျပီးမ်က္ႏွာမူရပ္ေနတဲ့ပံုက
ဇာတိေသြး၊ဇာတိမာန္အျပည့္နဲ့ပါ။ အေလးျပဳျပီးအထြက္
ေပါက္ကစာအုပ္ဆိုင္မွာဂ်ာနယ္ဝယ္ျပီးအိမ္ျပန္ခဲ့တယ္။
ေနာက္တစ္ေန့ေတာ့ျမိဳ့ထဲဆိုင္ကယ္
ေလွ်ာက္စီးရင္း ဦးထုပ္မေဆာင္းလို့
ေမာ္ေတာ္ပီကယ္အတားခံရေသးတယ္။
မရပ္ေပးပဲေမာင္းေျပးေတာ့ ေတာ္ပါေသးရဲ့
အေနာက္ကမလိုက္လာလို့။ ထားဝယ္မွာဆိုရင္
ေမာင္းေျပးရင္အေသပဲ။ဘဲဥေတြကေနာက္က
ေနအပီအျပင္လိုက္တာ။ ေျပးႏိုင္မွလြတ္တယ္။
ေနာက္ေန့ေလက်ေတာ့လမ္းလည္းကြ်မ္းသြား
တာကတစ္ေၾကာင္း၊ဘဲဥေတြဘယ္မွာရွိႏိုင္တယ္
ဆိုတာခန့္မွန္းလို့ရသြားလို့ ေရွာင္ကြင္းျပီးသြား
ႏိုင္ေတာ့တယ္။
ေကာ့ေသာင္းျဗဴးပိြဳင့္ကေနသူေဌးကြ်န္းျမင္ကြင္း
ပုလံုးတံုးတံုးဆိုတဲ့ထူးထူးဆန္းဆန္းနာမည္နဲ့ကြ်န္းေလးလဲ
ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဘာမွေတာ့မရွိပါဘူး။ေရေတြရယ္၊
ေရသူမတစ္ေကာင္ရယ္၊ကိုလာေသာက္ျပီးျပန္ခဲ့တယ္။
ဒီေရေတာေတြလည္းဒီလိုရွိပါေသးတယ္။
ေကာ့ေသာင္းရဲ့ထူးျခားတာတစ္ခုကေရကားေတြပါ။ပင္လယ္
နဲ့နီးတာေၾကာင့္ေရမၾကည္လို့အိမ္တစ္ခ်ိဳ့ကေတာ့ေရဝယ္သံုး
ရပါတယ္။ညေနဘက္ခရာသံေတြေပးျပီးေရကားေတြေရလိုက္ျဖည့္
ေနတာကိုလည္းေန့စဥ္နဲ့အမွ်ျမင္ေတြ.ရပါတယ္။
အစားအေသာက္ခံုမင္တဲ့ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ယိုးဒယား
သေဘၤာသီးေထာင္း၊ၾကက္ကင္၊ေကြ.တရို၊သွ်မ္းမုန့္တီ၊
စတာေတြကိုေကာင္းေကာင္းၾကီးခံတြင္းေတြ.ပါတယ္။
မူရမ္းလို့ေခၚတဲ့အသားကင္ေဟာ့ေပါ့လည္းမဆိုးပါဘူး။
ေရႊႏွင္းဆီလို့ေခၚတဲ့ပင္လယ္စာစားေသာက္ဆိုင္ကို
လည္းႏွစ္ျခိဳက္သလို၊ကမ္းနားလမ္းမွာရွိတဲ့ဂ်ီအီးစီနံေဘး
ကေကာ္ဖီဆိုင္ေလးကိုလည္းသတိရေနမိတယ္။
ျမိဳ့ထဲကေတာင္ကုန္းေလးေအာက္မွာရွိတယ္
အေအးဆိုင္ၾကီးကိုလည္းႏွစ္သက္မိတယ္။
မ်ားျပားလွတဲ့ဘီယာစေတရွင္၊စင္တင္ေတြကလည္း
ကာလသား၊ဦးဦး၊ဘိုးဘိုးမ်ားအၾကိဳက္ျဖစ္ျပီးစည္ကားလို့
ေနပါရဲ့။
